گرگان| کم‌آبی در گلستان؛ ۴۵ هزار روستایی گلستان روزانه در انتظار تانکرهای آب

به گزارش خبرگزاری تسنیم از گرگان، فرقی نمی‌کند تابستان باشد یا زمستان، اینجاها مردم هیچ وقت طعم آب گوارا را نچشیده‌اند. کودکان و نوجوانان و حتی جوان‌ها از زمانی که چشم باز کرده‌اند دبه‌های سفید رنگ و صف‌های طولانی و دویدن پشت تانکرهای آب را دیده‌اند.

روستائیانی که در گرمای هوا طاقت شان طاق می‌شود و باید منتظر تانکرهای آب باشند تا چند روزی را با آن سر کنند. با بهداشتی بودن یا نبودنش کاری ندارند، همین قدر که باشد، خنک باشد و عطش آنان را در گرمای بی‌رحم تابستان برطرف کند، راضی اند.

قصه پرغصه روستائیانی که مجبورند آب را به بهای گزاف خریداری کنند و یا اینکه منتظر بمانند تا هفته‌ای یک یا دوبار تانکرها سراغشان را بگیرند و قدری آب به آنان برسانند، یک داستان تکراری است که پس از گذشت سال‌ها هنوز پایان خوشی برایش ننوشته‌اند. یک‌ماه دیگر به آمدن تابستان باقی مانده اما بی‌آبی زودتر خود را به روستاهای استان به ویژه در نوار مرزی رسانده است.

هر تانکر آب را ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان می‌خریم

“‌دماغ” از روستاهای بخش داشلی برون شهرستان گنبدکاووس است، روستایی با حدود ۳۶۰ خانوار که مردمان مرزنشین برای آب شرب و دام‌هایشان، همیشه چشم به راه هستند تا تانکری از راه برسد و غیره.

حبیب‌الله شیرمحمدلی، دهیار روستای دماغ می‌گوید: تانکرهای آب و فاضلاب روستایی ۲بار در طول هفته به روستا آبرسانی می‌کنند اما خانواده‌هایی که جمعیت بیشتری دارند مجبورند آب بخرند زیرا سهمیه های آب و فاضلاب کفاف نیازهایشان را نمی دهد.

او ادامه می دهد: برخی از روستاییان مجبورند برای خرید هر تانکر ۱۸ هزار لیتری آب ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان پول بدهند. آنانی که پول دارند این کار را می‌کنند و آنانی هم که در معیشت خود مانده‌اند، مجبورند با همان سهمیه های اندک روزگار بگذرانند.

شیرمحمدلی می گوید: یک آب انبار در روستا داریم که خانواده‌هایی که پول کافی برای خرید آب ندارند، به آنان سهمیه آب می‌دهیم.

تانکرها ماهانه یک تا دوبار آب می‌آورند

ارازمراد آق آتابای دهیار روستای ” کلیجه” است. او می گوید: همیشه چشممان به آسمان است تا بارانی ببارد تا بتوانیم آبی برای شرب ذخیره کنیم.

انگار شرایط در این روستای مرزی با حدود ۵۰۰ نفر جمعیت سخت تر است. تانکرهای آبفار آنطور که دهیار می گوید: ماهانه یک تا دوبار سراغ روستائیان را می‌گیرند.

آق آتابای می افزاید: یک بندخاکی در روستا وجود دارد که اگر سیلاب بیاید، می توانیم از آن آب برای شرب استفاده کنیم. ابتدای امسال که بارش های خوبی داشتیم توانستیم از آب پشت این بند استفاده کنیم اما الان همین آب هم روبه اتمام است.

او می گوید: آبفار هم تلاش خود را می کند اما آنها هم کمبود تانکر دارند و خیلی از روستاهای بزرگتر و پرجمعیت تری هم هستند که مشکلاتشان شاید از مردم روستای کلیجه بیشتر باشد. با این حال مردمان این روستا هم مانند خیلی از روستاهای دیگر آب را از روستاهایی مانند” هوتن” و شهرهای دیگر می‌خرند.

آبخیزداری، موضوعی است که دهیار روستای کلیجه در طول صحبت هایش بارها به آن اشاره می کند و می گوید: تا سال ۸۰ این روستا یک سدخاکی داشت اما در همان سال این سد شکسته شد. کلیجه در مسیر رواناب قرار داشته و امکان فعالیت های آبخیزداری را هم داراست، با این وجود تمام نامه نگاری ها ما بی نتیجه مانده است. اگر اینجا سدخاکی احداث شود می‌توانیم از سیلاب‌هایی که هرازگاهی ایجاد می‌شود برای شرب و آب موردنیاز دام‌ها استفاده کنیم.

آبرسانی سیار به ۱۱۰ روستای گلستان

آنطور که شرکت آب و فاضلاب روستایی استان اعلام کرده است ۱۱۰ روستا با ۱۱ هزار و ۳۵۴ خانوار و جمعیتی بالغ بر ۴۴ هزار و ۸۴۹ نفر به صورت سیار و با تانکر آبرسانی می شوند. تانکرهایی که هفته‌ای یک تا دوبار زندگی را برای این روستائیان به ارمغان می آوردند اما گرمای هوا به ویژه در شرق و شمال استان آن‌قدر زیاد است که آبرسانی سیار، تنها می تواند یک مُسکن باشد.

گفته می شود مصرف سرانه آب در استان ۱۵۰ لیتر در شبانه روز است در حالی که بنا به گفته مدیرعامل آب و فاضلاب روستایی استان سهمیه آب روستاییانی که با تانکر به آنان آبرسانی می شود، در شبانه روز حدود ۳۰ لیتر است.

به گفته مهدی شکیبایی فر، شاخص بهره‌مندی روستائیان استان از آب شرب ۷۰٫۱۶ درصد بوده در حالی که این شاخص در کشور ۷۶٫۰۲ درصد است.

او در این باره گفته است: ۱۱۰ روستای استان براساس موافقت‌نامه با ۲۳ دستگاه تانکر آبرسانی می‌شوند. علاوه براین ۱۷۱ روستای تحت پوشش نیز در زمان های پیک مصرف ( تابستان) به علت مشکلات کمی و کیفی منابع تأمین با ۴۹ هزار و ۹۸۷ خانوار و جمعیتی بالغ بر ۱۸۱ هزار و ۱۵۵ نفر با تانکر سیار آبرسانی می‌شوند.

یک‌هزار میلیاردتومان اعتبار برای تکمیل مجتمع های آبرسانی نیاز است

مدیرعامل آب و فاضلاب روستایی استان درباره گلایه مندی برخی از روستاییان می گوید: تعداد تانکرهای سیار موردنیاز براساس بعدمسافت و روستاهای فاقد منابع آب، ۳۲ دستگاه بوده در حالی که ۲۳ دستگاه تانکر موجود است. از طرفی دیگر حجم مخزن ذخیره موردنیاز در استان ۲۲۰ هزار مترمکعب است که اکنون ۷۵ هزار و ۲۶۰ مترمکعب مخزن وجود دارد.

او به کمبود اعتبار برای تکمیل مجتمع‌های آبرسانی هم اشاره می‌کند و می‌افزاید: ۵۴ مجتمع آبرسانی در استان وجود دارد که ۴۵ مجتمع به دلیل مشکلات اعتباری هنوز تکمیل نشده است. براساس ارزش پول در سال ۹۵، تکمیل این مجتمع ها به یکهزار میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد. این در حالی است که متوسط اعتبار در یک دهه گذشته سالانه حدود ۲۰ میلیارد تومان بوده است.

اولویت آبرسانی روستایی در گلستان

ذکر این نکته برای گوشزد مجدد به مدیران و برنامه‌ریزان خالی از لطف نیست که قرار بود در پایان برنامه پنجم توسعه میزان بهره مندی روستاییان از آب شرب از ۷۵  درصد به ۹۲ درصد افزایش پیدا کند در حالیکه این اتفاق رخ نداده است. این برنامه ریزی ها در حالی صورت گرفته که حدود ۲۸ درصد جمعیت کشور در روستاها سکونت دارند اما در گلستان بیش از ۴۷ درصد جمعیت را شامل می شوند. این آمار گواه این است که آبرسانی به روستاها به ویژه در مناطق مرزی استان، الزاما باید یکی از اولویت های مدیران و مسئولان استانی باشد و در عین حال در سطح کلان هم دولت باید این مقوله را در استان گلستان جدی تر ببیند و سهم اعتباری این استان را افزایش دهد.

بسیاری از پروژه‌های آبرسانی در این استان مشمول گذر زمان شده‌اند و همین مسئله فرسودگی تجهیزات و تأسیسات را هم در پی داشته است. در چنین شرایطی که خشکسالی هم اوضاع را بغرنج‌تر کرده، نیاز است تا در اولویت ها و اعتبارات بخش‌های مختلف تجدیدنظری جدی شود.

انتهای پیام/ش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *